Pojęcie i przyczyny reformacji
Ruch reformacyjny doprowadził do powstania niezależnych od papiestwa Kościołów protestanckich. Ruch ten nawiązywał do reformatorskich nurtów z okresu średniowiecza. Był reakcją na głęboki kryzys Kościoła. Przejawami tego kryzysu, na przełomie XV i XVI stulecia były: formalizacja życia religijnego, nadmierny fiskalizm papieski, sprzedaż odpustów, bogacenie się duchowieństwa, zeświecczenie i demoralizacja części kleru oraz kryzys papiestwa. Aby reformacja mogła się powieść, musiał wydarzyć się pewien splot okoliczności, które mogłyby te działania ułatwić, co też się stało. Wystąpił powszechny antyklerykalizm przy jednoczesnym zachowaniu pobożności. W znacznym stopniu upowszechniło się także czytelnictwo ksiąg drukowanych. Biblię zaczęto przekładać na języki narodowe oraz humanizm, który pozwalał na krytyczne podejście do Biblii.
kurs finansowy ogrody zimowe geowłóknina
Dla wszystkich ruchów reformatorskich pewne doktryny były wspólne: wiara a nie uczynki są podstawą do zbawienia, odrzucenie roli kapłana, jako pośrednika między wiernymi a Bogiem oraz uznanie, że Biblia jest jedynym źródłem objawienia.